Feliks Borecki, znany również pod pseudonimem „Warta”, przyszedł na świat 17 kwietnia 1903 roku w miejscowości Rozwadów. Jego życie zakończyło się tragicznie 28 sierpnia 1944 roku w Warszawie, w czasie II wojny światowej.
Był on podporucznikiem rezerwy w Wojsku Polskim i znaczącą postacią w historii Polski, szczególnie ze względu na jego udział w powstaniu warszawskim. Podczas tego heroicznego zrywu narodowego, Borecki dowodził 4. kompanią „Warta” w batalionie „Kiliński”. Jego odwaga i determinacja w obliczu niebezpieczeństwa czynią go symbolem heroizmu i poświęcenia dla ojczyzny.
Życiorys
Feliks Borecki, po ukończeniu Państwowego Gimnazjum w Nisku, podjął studia w Instytucie Pedagogiki Specjalnej, które zakończył w 1924 roku. Następnie kształcił się w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego, zdobywając dyplom w 1934 roku.
Od rozpoczęcia działalności w Polskiej Organizacji Wojskowej w 1918 roku, Borecki angażował się w różne aspekty patriotyczne. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego, gdzie został wcielony do 240 pułku piechoty. Po zakończeniu walk podjął pracę jako nauczyciel w Topolicach, a po ukończeniu studiów w IPS przeniósł się do Warszawy, gdzie kontynuował karierę pedagogiczną.
Po uzupełnieniu kształcenia w CIWF, Borecki pracował w I Miejskiej Szkole Zawodowej Męskiej imienia M. Konarskiego. W obliczu zagrożenia, od września 1939 roku, brał aktywny udział w obronie Warszawy jako plutonowy rezerwy. Następnie, po zakończeniu kampanii wrześniowej, zaangażował się w działalność konspiracyjną.
Jako nauczyciel w Szkołach Powszechnej Nr 61, znajdującej się przy ul. Filtrowej 85, stał się członkiem Zarządu 2 Rejonu (Ochota) Tajnej Organizacji Nauczycielskiej (TON). Surowo współorganizował tajne nauczanie na Ochocie, a jego zaangażowanie zaowocowało przynależnością do Komendy Głównej „Wawra”.
W wyniku rozkazu L.64/BP z dnia 22 grudnia 1942 roku, Borecki został mianowany na podporucznika rezerwy. W czasie powstania warszawskiego, 18 dnia walk, odniósł ciężkie rany w rejonie ul. Grzybowskiej oraz Wroniej. Niestety, po zostaniu ujętym przez Niemców, zmarł z powodu odniesionych ran 28 sierpnia 1944 roku.
W uznaniu jego heroizmu, został odznaczony Orderem Virtuti Militari na mocy rozkazu Dowódcy AK nr 524 z 27 sierpnia 1944, za „wyjątkową odwagę osobistą wykazaną w walkach o oswobodzenie Stolicy” – numer krzyża: 12850. Dodatkowo, uhonorowano go również Krzyżem Walecznych w sierpniu 1944. Po jego śmierci, Feliks Borecki został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera B24-5-11).
Przypisy
- Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 27.11.2019 r.]
- a b Powstańcze Biogramy - Feliks Borecki [online], www.1944.pl [dostęp 24.05.2018 r.]
Pozostali ludzie w kategorii "Wojsko i służby mundurowe":
Jerzy Bondorowski | Jerzy Gotowała | Eugeniusz Zagłoba-Kaniowski | Bronisław JakubowskiOceń: Feliks Borecki